Yorumlayan: Dr. Duygu Genç Albayrak

Çalışmanın ismi: Radial Arter Açıklığı ve Klinik Sonuçları (RAPCO) Randomize Çalışması – Radiyal Arterin Sağ İnternal Torasik Arter (RITA) ve Safen Ven Greftiyle (SVG) Karşılaştırılmasının 15 Yıllık Klinik Sonuçları

Yayınlandığı Kongre: ACC 2022

Link: https://www.acc.org/Latest-in-Cardiology/Clinical-Trials/2022/11/05/02/42/rapco-rita
https://www.acc.org/latest-in-cardiology/clinical-trials/2022/11/06/01/10/rapco-sv

Giriş:
Koroner by-pass cerrahisinde sol ön inen arter için en sık kullanılan greft internal torasik arterlerdir. Ancak birden fazla greft gereken durumlarda koroner arterlerin revaskülarizasyonunda kullanılabilecek en iyi ikinci seçenek greft için kanıtlar azdır ve tartışmalar sürmektedir.

Amaç:
RAPCO çalışması ile radiyal arterin greft açıklığının ve klinik sonlanımların üzerine etkisinin sağ internal torasik arter ve safen ven greftiyle karşılaştırılması amaçlanmıştır.

Metot:
Araştırmacılar çalışmayı RAPCO-RITA ve RAPCO-SVG olarak iki kolda tasarlamıştır. RAPCO-RITA kolunda 70 yaş altı (diyabeti olan hastalarda 60 yaş altı) 394 hasta radiyal arter grefti (n: 198) ve sağ internal torasik arter grefti (n: 196) kollarına randomize edilmiştir. RAPCO-SVG kolunda 70 yaş üstü (diyabeti olan hastalarda 60 yaş üstü) 225 hasta radiyal arter grefti (n: 113) ve safen ven grefti (n: 112) kollarına randomize edilmiştir. Primer sonlanım noktası olarak 15 yıllık greft açıklığı belirlenmiştir. Sekonder sonlanımlar ise tüm nedenli ölüm, miyokard infarktüsü ve tekrarlayan revaskülarizasyondur.

Bulgular:
RAPCO-RITA’da 15 yıllık takip sonucunda radiyal arter grefti kolunda tüm nedenli ölümlerde gözlenen azalma eğilimi ile birlikte (22.2% vs 30.1%; HR 0.69; 95% CI 0.47-1.02) MACE sıklığı belirgin olarak daha az izlenmiştir (39.4% vs 48.5%; HR 0.74; 95% CI 0.55-0.97). RAPCO-SVG analizine bakıldığındaysa 15 yıllık takip sonucunda radiyal arter grefti kolunda mortalitedeki azalma eğilimiyle birlikte (52.2% vs 63.4%; HR 0.74; 95% CI 0.52-1.04) MACE sıklığı yine belirgin olarak daha az izlenmiştir (60.2% vs 73.2%; HR 0.71; 95% CI 0.52-0.98). Ayrıca her iki analizde miyokard infarktüsü ve tekrarlayan revaskülarizasyon olan sekonder sonlanımlarda anlamlı fark izlenmemiştir.

Sonuç:
Bu randomize çalışmaların sonucunda radiyal arter greftinin sağ internal arter greftine ve safen ven greftine göre daha iyi klinik sonuçlarla ilişkili olduğu tespit edilmiştir. Mortalite ise istatistiksel olarak anlamlı olmasa da sayısal olarak radiyal arter kolunda daha az olduğu gözlenmiştir.

Yorum:
Çalışmanın sonuçları radiyal arter greftinin sağ internal arter grefti ve safen ven greftine göre olumsuz kardiyovasküler sonuçları iyileştirebileceğini göstermiştir. Ancak çalışmadaki hasta sayısının az oluşu, çalışmanın tek merkezli olması, çalışmada yer alan merkezdeki cerrahların radiyal arter kullanımı konusundan daha deneyimli olmaları, sağ internal torasik arterin cerrahi tekniğinin diğer greftlere göre daha zor olması ve çalışmada yer alan hasta grubunun günlük pratikte karşılaşılan hastalara göre daha az risk faktörlerine sahip olması çalışmaya gelen eleştirilerdendir ve çalışma sonuçlarını etkileyebileceği belirtilmiştir.